تبليغاتX
آسمان, زیباتر است
 دوستان یاران و همراهان گرامی:

            ینده دیگه از ارتقای سطح علمی و تکنولوژیکی این مرز و بوم(!) خسته شدم و تصمیم گرفتم برای دل خودم بنویسم. این شما و این هم وب جدید من اگه خواستین یه سریم بزنین... :

           http://www.nonsense.jbg.ir                                    

+ نوشته شده توسط مهتاب در 87/02/31 و ساعت 3 PM |

اعلام فهرست ماههای بدر سال ۲۰۰۸: 

تاریخچه نام گذاری ماههای بدر به بومیان آمریکا (نواحی شمال و شرق ایالات متحده) باز می گردد. این قبایل با دادن نامهای مختلف به هر یک از ماههای بدر در چند صد سال قبل، توالی فصول را ثبت می کردند. این نام برای تمام طول یک ماهی که ماه بدر در آن واقع می شده ، به کار می رفته است.

البته تغییرات و تفاوتهایی در نام ماهها وجود داشته است، اما به طور کلی یک سری نام در بین قبایل آلگانکویان از New England در غرب تا Lake superior رایج بوده است. مهاجران اروپایی از سنتهای خود پیروی کرده و نامهای دیگری برای خود انتخاب کردند. از آنجا که ماه قمری به طور متوسط 29.5 روز است، تاریخ ماههای بدر از سالی به سال دیگر تفاوت می کند.

در زیر، فهرستی از اسامی ماههای بدر و تاریخ و زمان آنها در سال 2008 ارائه شده است:

ماه گرگ (Wolf) - بیست و دوم ژانویه، ساعت 8:35 صبح EST (دوم بهمن 1386 ساعت 17:05 به وقت تهران)

در سرمای صفر درجه و برف زیاد نیمه زمستان، دسته گرگهای گرسنه در بیرون روستاهای سرخپوستان زوزه می کشیدند. این ماه را ماه کهن یا « ماه بعد از جشن میلاد مسیح» نیز نامیده اند. در برخی قبایل نیز به آن ماه برف می گفته اند که این نام بیشتر برای ماه بعدی استفاده می شده است.

 

 ماه برف (Snow) - بیستم فوریه، ساعت 22:30 EST (دوم اسفند 1386 ساعت 07:00 به وقت تهران)

معمولاً سنگین ترین برفها در این ماه می بارد. شکار بسیار دشوار می شود و از این رو در برخی قبایل به آن ماه گرسنگی و قحطی (Hunger) نیز می گفته اند. در این شب یک ماه گرفتگی کامل نیز رخ خواهد داد. مردم شمال و جنوب آمریکا این رویداد را در ساعات عصر نظاره گر خواهند بود. رصدگران غرب اروپا و غرب آفریقا این رخداد را از ابتدا تا انتهای آن در ساعات صبحگاهی بیست و یکم فوریه خواهند دید.

 

ماه کرم  (Worm) - بیست و یکم مارس، ساعت 14:40 EST (دوم فروردین1387 ساعت 23:10 به وقت تهران)

زمین در این ماه نرم می شود، کرمهای خاکی دوباره ظاهر می شوند و بازگشت سینه سرخها را سبب می شوند. بیشتر قبایل شمالی این ماه را به نام ماه کلاغ (Crow) می شناسند چرا که قارقار کلاغها، پایان زمستان را نوید می دهد و یا آنرا ماه پوسته سخت (Crust) می نامند، زیرا پوشش برف در روز آب شده و در شب یخ زده و سخت می شود. نام دیگر آن ماه گرفتن شیره گیاهان (Sap)  است و نشانه فرا رسیدن زمان گرفتن شیره درخت افرا می باشد. نام دیگر آن ماه عید رستاخیز مسیح (Paschal) می باشد. اولین یکشنبه بعد ازاین ماه بدر، یکشنبه عید پاک است که در واقع دو روز بعد و در تاریخ بیست و سوم مارس خواهد بود. در واقع این زودترین عید پاک از سال 1913 تا کنون می باشد.

 

ماه صورتی (Pink) - بیستم آوریل، ساعت 6:25 صبح EDT (سی و یکم فروردین 1387 ساعت 13:55 به وقت تهران)

چمن صورتی یا فلوکس وحشی یکی از اولین گلهای با فراوانی زیاد در فصل بهار است. سایر نامهای این ماه عبارتند از ماه جوانه زدن  (Sprouting grass)، ماه تخم مرغ  (Egg)و در بین قبایل ساحلی، ماه ماهی (Fish) که در آن شاه ماهی برای تخم ریزی به سمت بالای رودخانه می آید.

 

 ماه گل (Flower) - نوزدهم مه، ساعت 21:11 EDT (سی ام اردیبهشت 1387ساعت 04:41 به وقت تهران)

در این ماه گلها در همه جا به وفور وجود دارند. این ماه به نام ماه کاشت ذرت (Corn planting) یا ماه شیر (Milk) نیز نامیده می شود. از آنجا که ماه در کمتر از دوازده ساعت آینده به نقطه اوج زمینی می رسد، کوچکترین ماه در سال 2008 خواهد بود. اندازه ظاهری آن 12.3% کوچکتر از ماه بدر دوازدهم دسامبر می باشد.

 

 

 ماه توت فرنگی (Strawberry) - هجدهم ژوئن، ساعت 13:30 EDT (بیست و هشتم خرداد 1387 ساعت 21:00 به وقت تهران)

این ماه در بین سرخپوستان قبایل آلگانکویان به ماه توت فرنگی معروف است و در بین اروپایی ها، ماه گل سرخ (Rose) نامیده می شود.

 

ماه گوزن (Buck) - هجدهم جولای، ساعت 3:59 صبح EDT (بیست و هفتم تیر 1387 ساعت 11:29 به وقت تهران)

این ماه زمان درآمدن شاخهای جدید گوزنها از پیشانی آنها با پوشش خز نرم و مخملی است. همچنین به دلیل فراوانی توفانهای تندری، ماه تندر (Thunder) نیز گفته می شود. گاهی به آن ماه علوفه (Hay) نیز می گویند.

 

 

ماه ماهی خاویار (Sturgeon) - شانزدهم آگوست، ساعت 17:16(بیست و ششم مرداد 1387 ساعت 00:46 به وقت تهران)

در این ماه، این ماهی بزرگ در Great Lakes و سایر آبهای مهم نظیر دریاچه Champlain اغلب به آسانی صید می شود. برخی قبایل به آن ماه سرخ می گویند، زیرا ماه در هوای مه شرجی به رنگ متمایل به سرخ طلوع می کند و یا آن را ماه ذرت سبز (Green Corn) یا ماه  دانه غلات (Grain) می نامند. ماه گرفتگی جزئی در اروپا، آفریقا و دو سوم غرب آسیا قابل مشاهده می باشد. در بیشترین مقدار این خسوف، 81% قطر ماه در سایه زمین فروخواهد رفت.

 

ماه درو (Harvest)- پانزدهم سپتامبر، ساعت 5:13 صبح EDT (بیست و چهارم شهریور 1387 ساعت 12:43 به وقت تهران)

این ماه بدر همیشه در نزدیک نقطه اعتدال پاییزی ظاهر می شود. ماه درو به طور معمول در سپتامبر قرار می گیرد، اما در هر سه یا چهار سال به اوایل اکتبر می افتد. کشاورزان در اوج فصل درو می توانند در زیر نور ماه کار کنند. ماه معمولا هر شب 50 دقیقه دیرتر از شب قبل ظاهر می شود. اما در این شبها به نظر می رسد که ماه در همان زمان شب قبل طلوع می کند: فقط 20 تا 25 دقیقه تأخیر در ایالات متحده و 10 تا 20 دقیقه تأخیر در بیشتر کانادا و اروپا. محصول ذرت، کدو تنبل، کدو مسما، لوبیا و برنج وحشی که از محصولات اصلی هستند در این ماه آماده برداشت می باشند.

 

ماه شکارچی (Hunter)  - چهاردهم اکتبر، ساعت 16:02 EDT (بیست و دوم مهر 1387 ساعت 12:32 به وقت تهران

با شروع ریزش برگها و فربه شده آهوها، زمان شکار فرا می رسد. از آنجا که محصولات برداشت شده اند، شکارچیان می توانند روی باقیمانده ساقه ها سواری کنند و خیلی آسان تر روباه ها را ببینند. همچنین سایر حیواناتی که برای جمع کردن مابقی محصول بیرون می آیند ممکن است برای جشن شکرگزاری بعد از برداشت، شکار شوند.

 

ماه سگ آبی (Beaver) - سیزدهم نوامبر، ساعت 1:17 صبح EST (بیست و دوم آبان 1387 ساعت 9:47 به وقت تهران)

این ماه زمان قراردادن تله ها برای سگهای آبی قبل از یخ زدن مردابها می باشد تا از آنها خز گرمی برای زمستان فراهم گردد. بیان دیگری برای نام این ماه، علت نام گذاری را این واقعیت می داند که سگهای آبی در حال مهیا کردن خود برای زمستان هستند. این ماه، ماه یخبندان (Frost) نیز گفته می شود.

 

 ماه سرد (Cold) - دوازدهم دسامبر، ساعت 11:37صبح EST (بیست و یکم آذر 1387 ساعت 20:07 به وقت تهران)

در بین برخی قبایل به آن ماه شبهای بلند (Long Nights) می گویند. در این ماه سرمای زمستان به اوج خود می رسد و شبها به تاریکترین و طولانی ترین وضعیت می رسند. گاهی نیز به آن ماه پیش از جشن میلاد مسیح گفته می شود. نام شبهای بلند به طور مضاعف مناسب این ماه است، چرا که شب نیمه زمستان به واقع بلند است و ماه مدت زیادی بالای افق می باشد. ماه بدر نیمه زمستان خط سیر مرتفعی در آسمان دارد و در مقابل، خورشید پایین آمده است. ماه در ساعت 5:00 بعد از ظهر EST در این روز در حضیض زمینی خود خواهد بود و به فاصله 221560 مایل (356566 کیومتر) از زمین می رسد. انتظار می رود در اثر همزمانی ماه بدر با حضیض، جزر و مدهای خیلی بلند ایجاد شود.

منصور کاهه

منبع:سایت انجمن نجوم آماتوری ایران

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/11/11 و ساعت 11 PM |
بر اساس يافته هاي جديد رصد خانه هاي ناسا يك فوران قدرتمند كه توسط يك ابر سياهچاله به بيرون پرتاب مي شود در حال كوبيدن به يك كهكشان نزديك به اين سياهچاله مي باشد. 

 اين سامانه كه 3C321  ناميده مي شود دو كهكشان را در خود جاي مي دهد كه به دور هم مي چرخند. اطلاعات بدست آمده از توسط تلسكوپ پرتو ايكس چاندرا نشان مي دهد كه هر دو كهكشان در مركز خود دو ابر سياهچاله دارند. اما يك فوران از نزديكي سياهچاله كهكشان بزرگتر (كهكشان ستاره مرگ) در حال گسيل شدن است و ظاهرا كهكشان كوچكتر در مسير اين زيانه قرار گرفته است.

 

زبانه هاي توليد شده توسط ابر سياهچاله مقادير زيادي انرژي را تا فاصله هاي بسيار دور از سياهچاله منتقل مي كنند بگونه اي كه اين انرژي ها ماده را بطور گسترده و در مقياسي بسيار بزرگتر از اندازه خود سياهچاله تحت تاثير قرار مي دهند.

 

 

مارتين هارد كاسل كه در اين تحقيق همكاري مي كند مي گويد" ما شاهد فورانهاي زيادي در عرصه كيهان هستيم اما هنوز سعي داريم به برخي از خواص اساسي آنها پي ببريم. اين سامانه به ما فرصت مي دهد تا دريابيم زمانيكه زبانه ها به كهكشان ديگري برخورد مي كنند چه تغييري در آنها حاصل مي شود و بعد از آن چه اتفاقي براي آنها مي افتد."

 

احتمالا اين زبانه تاثير زيادي روي كهكشان همسايه خواهد داشت زيرا كهكشانهاي موجود در سامانه 3C321 بسيار نزديك به هم و فقط حدود بيست هزار سال نوري از هم فاصله دارند.

 

تصاوير حاصله از اين رصد خانه ها نقطه روشني در محل برخورد اين زبانه با كناره كهكشان را نشان مي دهند كه در آنجا بخشي از انرژي اين زبانه پراكنده مي شود. اين برخورد باعث تداخل در حركت زبانه و انحراف آن شده است.

 

 

تصاوير همچنين جنبه بي نظير ديگري از اين واقعه را ترسيم مي كنند: اين فواره حدود يك ميليون سال قبل شروع به اثر گذاري روي كهكشان كرده كه اين زمان يك بخش بسيار كوتاه از طول عمر اين سامانه است. اين بدين معني است كه اين واقعه فرصت خوبي براي مطالعه چنين پديده اي است.

 

البته ممكن است كه اين رخداد زياد هم براي كهكشان كوچكتر ناخوشايند نباشد. جريان بسيار بزرگ انرژي و پرتو هاي ناشي از اين زبانه مي تواند باعث شكل گيري تعداد بسيار زيادي ستاره و سياره شود. البته اين فرايند شكل گيري بعد از اتمام پيامد مخرب اوليه آغاز مي شود.

 

منبع:parssky.com

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/10/01 و ساعت 9 PM |
   ایده ای  برای ساخت ماشین زمان:

شايد يك ايده جديد در مورد ماشين زمان به نسلهاي بسيار دور در آينده اين توانائي را بدهد تا به گذشته سفر كنند.

بر خلاف ايده هاي قبلي ، اين ايده جديد به موادي با خاصيتهاي غير عادي و موادي با اشكال تئوريك نيازي ندارد. اما اين ايده نوين هنوز به فناوري بسيار پيشرفته اي كه فراتر از دانش فعلي مي باشد نياز دارد. علاوه بر آن ، سئوالات عمده در مورد اينكه آيا اين ماشين زمان آنقدر ثابت و پايدار خواهد بود تا سفر واقعي به گذشته را ممكن سازد وجود دارند.

پژوهشگران ماشين زمان اغلب گرانش راا مورد كاوش و تحقيق قرار مي دهند. اساس ، گرانش زماني بوجود مي آيد كه ماده زمان و فضا را خم مي كند. پژوهش در خصوص سفر در زمان بر اساس خم شدن فضا-زمان تا حدي كه در واقع خطوط زمان به سوي خود برگردند و يك "حلقه" را تشكيل دهند قرار دارد. اين پديده با نام تخصصي " منحني بسته مشابه زمان" شناخته شده است.

 

 

آموس اوري فيزيكدان نظري از انستيتوي فناوري حيفا مي گويد" ما مي دانيم كه خم شدن پديده اي است كه همواره اتفاق مي افتد. اما قصد ما اين است كه اين خم شدگي آنقدر قوي باشد و شكل خاصي ايجاد كند تا خطوط زمان تشكيل حلقه هاي بسته را بدهند. ما تلاش داريم تا دريابيم كه آيا امكان دستكاري و تغيير فضا-زمان براي بوجود آوردن اين حلقه ها ممكن مي باشد يا خير.

                                                                                                                                  بسياري از دانشمندان در مورد احتمال مسافرت در زمان ترديد دارند. براي مثال ، تصور بر اين است كه ماشين زمان معمولا به شكل غير عادي از ماده به نام " غلظت انرژي منفي" نياز دارد. اين چنين ماده اي خواص غير معمول و عجيبي دارد: زمانيكه هل داده شود در جهت مخالف ماده معمولي حركت مي كند. از لحاظ نظري يك چنين ماده اي مي تواند وجود داشته باشد اما اگر هم وجود داشته باشد مقدار آن آنقدر كم است كه براي ساخت ماشين زمان كافي نيست.   

تحقيقات اوري پيشنهاد مي كند كه ماشين زمان بدون ماده غير عادي نيز ممكن مي باشد كه بدين ترتيب يكي از موانع سفر در زمان را بر مي دارد. پژوهش وي با چاله اي حلقه مانند آغاز مي شود كه در ميان يك گوي از ماده عادي پيچيده و پوشانده شده است 

 

     

درون اين خلا حلقه مانند ، مي توان با استفاده از ميدانهاي گرانشي متمركز فضا-زمان را بر روي خودشان خم كرد تا يك منحني بسته مشابه با زمان ايجاد كنند. براي برگشت در زمان ، مسافر مي بايد با سرعت درون اين حلقه چرخانده شود تا با هر "دور" به زمان دورتري برگردد.

  

اوري مي گويد" اين ماشين همان" فضا- زمان" است. اگر ما بتوانيم يك ناحيه از فضا را با يك چنين خميدگي ايجاد كنيم كه قادر باشد خطوط زمان را به هم نزديك كند ، نسلهاي آينده مي توانند به گذشته برگردند و از زمان ما ديدن كنند.

اوري تاكيد مي كند كه اين ماشين با يك محدوديت عمده روبرو خواهد بود: "اين ماشين نمي تواند به زمان قبل از ساخت خود مسافرت كند".

برخي موانع بر سر راه اساخت اين ماشين وجود دارند. ميدانهاي گرانشي براي ايجاد چنين منحني مشابه زمان مي بايد بسيار قدرتمند باشد. به عبارت ديگر مي بايد تقريبا مشابه يك سياهچاله باشد.

 

اوري مي گويد " ما هنوز روشي براي ايجاد چنين ميدانهاي گرانشي پر قدرتي در دست نداريم و همچنين روشي براي دستكاري و تغيير اين گونه ميدانهاي گرانشي در دسترس نيست."  وي ادامه مي دهد كه تغيير اين ميدانها مي بايد با دقت بسيار بالا و خاصي انجام گيرد تا محيطي پايدار ايجاد گردد. زيرا هر گونه انحراف حتي در اندازه اي بسيار كم و كوچك باعث اختلال در ميدانهاي گرانشي ديگر مي شود.

  

 جزئيات بيشتر :http://www.msnbc.msn.com/id/20360859   

منبع: سایت آسمان پارس   

 

         

             

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/09/14 و ساعت 1 PM |
                       اولین فضا نورد روزه دار ۱۱ مهرماه به فضا میرود:

   دولت مالزي اميدوار است اولين فضانورد مسلمان روزه‌دار را در ايام ماه مبارك رمضان به فضا بفرستد. هم اكنون ۲ نامزد فضانوردي از كشور مالزي در پايگاه بايكانور قزاقستان آموزش فضانوردي مي‌بينند. يكي از اين فضانوردان دندانپزشك ارتش (دكتر شيخ مظفر شكر 34 ساله) و ديگري یک پزشك (دكتر فائز خالد 26 ساله) است كه هر دو مسلمان هستند و يكي از آنها كه داراي بهترين شرايط براي انجام ماموريت ۱۱ روزه باشد، در روز دهم اكتبر (۱۱مهرماه) به فضا خواهد رفت. زمان روزه براي اين فضانورد بر اساس وقت محلي از مبدا پرواز، يعني پايگاه بايكانور خواهد بود. فرد انتخاب شده براي اين ماموريت، اين اختيار را خواهد داشت تا فريضه روزه خود را طي اين ماموريت و يا در بازگشت در پايگاه روسيه به جاي آورد. فضانورد منتخب چند روز از ماه مبارک رمضان را و همچنین عید سعید فطر را در ایستگاه فضایی بین المللی سپری می کند. تاكنون چندين مسلمان به فضا رفته‌اند، اما هيچكدام از ماموريت‌هاي فضايي آنها طي ماه مبارك رمضان نبوده است. در صورت انجام اين ماموريت، فضانورد مالزيايي نهمين مسلماني خواهند بود كه به فضا خواهد رفت.                                                                 

   منبع:سایت آسمان پارس

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/06/27 و ساعت 2 PM |

     با سلامی دوباره خدمت همه دوستان. ما بالاخره به سلامتی اون رصد خارج از شهری رو که قرار بود بریم رفتیم و من با کلی حرف دوباره اومدم ... . اگه وجود پروانه های وحشی در سایز گلابی , و وزش بادهایی با سرعت 80 کیلومتر در ساعت(که بعید میدونم تو این فصل حتی تو قطب هم بیاد!) رو از این برنامه فاکتور بگیریم این رصد (و اردو) فوق العاده ترین سفر کوتاه من در تمام عمرم بود چرا که باوجود تمام بی تجربه بودنم در زمینه رصد, چیزایی رو دیدم که هرگز ندیده بودم و اون طوری که عمرا" در شهر امکان پذیر نبود از دیدن آسمون با تمام ستاره هاش لذت بردم و واقعا" به عظمت خدا پی بردم...من اون شب از راه شیری که مثل یه فرش مخملی سفید از این سر تا اون سر آسمون کشیده شده بود و من تابحال چیزی مثل اون ندیده بودم ,   از یکی یکیه اون ستاره ها که هر چندتاییشون تو آسمون یه صورت فلکی جداگونه ای رو تشکیل میدادند و تا یکیشون رو به هزار زحمت پیدا میکردی  صورتای دیگه مثل یه سوزن تو کاهدون, گم میشدند ,  از طلوع و غروب متوالی و اما بسیار کند ستاره های کوچیک و بزرگ (که به نظر ما مثل قرقی غیب و ظاهر میشدند!) , و وجود اون همه خوشه ستاره ای , سحابی و کهکشان, که حتی  با دوربین دو چشمی و تلسکوپ هم به زور قابل رویت بودند , و اون صورت های فلکی معروفی که من تا اون روز فقط اسمشون رو شنیده بودم یا افسانه های تاریخی راجع بهشون خونده بودم  , فهمیدم که من از اون روز تا حالا که هی جزوه و مطالب نجوم به خورد خودم میدادم  کار واقعا" بی فایده ای بوده و خیلی بهتر میبود اگه از همون اول با یه چنین حجم عظیمی از زیبایی های طبیعی روبرو میشدم. البته نمیخوام بگم که این کار نیاز به آموزشهای اولیه نداره , نه. منظورم اینه که  اگه زودتر این چیزا رو میدیدم حتما" با علاقه و بصیرت بیشتری این علم رو دنبال میکردم ... .

   تازه این سفر علاوه بر جنبه علمی از نظر تفریحی هم خیلی عالی بود. به خصوص برای من که بیشتر از همه به این موضوع اهمیت میدم (!) . اون جا وسط کوه و دشت و در تاریکی مطلق ,فقط با سوسوی نور چراغ قوه های من و دو تا از دوستام  بود که  تونستیم  بدون اینکه بلایی سرمون بیاد تا چند صد متر از محل دور بشیم و یه گشت و گذار جانانه بدون مزاحمت یا مواخذه دیگران توی جاده های اطراف که به روستا منتهی میشد داشته باشیم!  به طوری که به نظر میرسید ما بعد از یه عمری تازه اومدیم سیزده به در ! خلاصه هر طوری که بود حالا یا با رصد, یا با حرف زدن و راه رفتن (و ایضا" خوردن!) ,ما اون شب رو توی اون سوز و سرمای وحشتناک به صبح رسوندیم   ,بعد دور یه سفره دست جمعی سحری خوردیم , نماز خوندیم و با یه کوله باری از اطلاعات, شگفتی و خاطره اون جا رو ترک کردیم.                  همینجا جا داره که از چند تن از مسئولان مرکز نجوم ادیب که در این سفر ما رو همراهی کردن, به خاطر زحمات بی شائبه شون و فراهم کردن کامل امکانات لازم و همچنین امنیت, یه تشکر خاص بکنم که  این فرصت استثنایی رو به ما دادند تاتجربه ای فوق العاده کسب کنیم.  امیدوارم که خوب همه چیز رو شرح داده باشم, البته بازم هرچی بگم کم گفتم ولی خب دیگه ... .   پس , تا دست نوشتی دوباره.  فعلا".... .       

 
+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/06/23 و ساعت 11 PM |

درسته که به تازگی آپ کردم ولی یه اتفاق جالب روی داده که می خوام حتما" براتون بگم. ما چهارشنبه همین هفته یک رصد اختصاصی داشتیم. درسته تو این دو ترمی()که من نجوم میخونم قبلا" هم رصد داشتیم ولی از شانس بد من هر جلسه غایب بودم و موفق نشدم که حتی یک بار هم توی رصدها شرکت کنم... .در هرصورت این اولین رصد من در طول دوره آموزشی نجوم بود و همون طور که شاید بدونید خیلی هم لذت بخش بود... . ما اون شب با وجود ابری و آلوده بودن هوا رصدمونو که به خاطرش کلاسمون به حدود ۴ ساعت کشید انجام دادیم. ما با یه تلسکوپ بسیار عظیم الجسه ۸ میلیون تومنی(!) مشتری و اقمار گالیله ایشو به دقت رصد کردیم. و همین طور مثلث تابستانی متشکل از نسرواقع (اگه درست نوشته باشم)نسرطائر و ستاره ذنب رو مشاهده کردیم و تونستیم ستاره قلب العقرب و سماک اعزل(اگه درست یادم باشه) رو تشخیص بدیم. اگرچه این اطلاعات برای منجمان آماتور بیش از اندازه پیش پا افتاده است ولی به عنوان اولین تجربه برای من که قبلا" حتی رصد عمومی هم نرفته بودم و اصلا" از تلسکوپ استفاده نکرده بودم واقعا" هیجان انگیز بود به طوریکه توی راه برگشت به خونه هی دو دقیقه یه بار عین دیونه ها وسط خیابون می ایستادمو  به آسمون نگاه میگردم تا جای ستاره ها و اسم هاشونو مرور کنم!  وبه این وسیله کلی با خودم حال میکردم!!!!! 

تازه قراره انشاءالله این ۵شنبه که میاد یه رصد خارج از شهر داشته باشیم.یعنی درست اولین روز ماه رمضان! معلممون گفت قبل از افطار حتما" ماه رو رصد کنین... . چه شود !!!! من که از همین الآن داره دلم قیلی ویلی میره!  اگه رفتیم میام براتون از اونم مینویسم. خب ... فعلا"...   

 

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/06/16 و ساعت 11 AM |
                 

             گزارش تکميلي ماموريت شاتل اينديور:

 

 شاتل ایندیور، صد و نوزدهمین مأموریت شاتل ها را به پایان رساند. اين گزارش، خلاصه‌اي است از آن چه در اين ماموريت ۱۰ روزه رخ داد:

        
روند پرتاب شاتل‌های فضایی که در ۱۲ آوریل ۱۹۸۱ با پرتاب شاتل کلمبیا آغاز شد، تاکنون دو بار با وقفه روبرو شده است. یک بار در سال ۱۹۸۶ با انفجار شاتل چلنجر، تنها لحظاتی بعد از پرتاب، و بار دیگر در سال ۲۰۰۳، با انفجار شاتل کلمبیا، تنها لحظاتی قبل از فرود.

پس از شکست مأموریت STS-۵۱-L و انهدام چلنجر، ناسا شاتل ایندیور را به عنوان جانشین به ناوگان خود افزود.

این شاتل در ۱۷مرداد سال جاری، برای بار بیستم عازم فضا شد.

     

شاتل ایندیور که بعد از ۵سال برای پرتاب آماده می‌شد، روز چهارشنبه ۲۷ تیر مسافت ۵/۵ کیلومتری آشیانه تا سکوی پرتاب را پیمود. وظیفه تیم هفت نفره شاتل ایندیور به فرماندهی کاپیتان «اسکات کلی»(Scott Kelly) و عضویت ۵ نفر به همراه «باربارا مورگان»(Barbara Morgan)، عضو ذخیره کریستا مک اولیف(Christa McAuliffe) در آخرین مأموریت چلنجر، تعویض ژیروسکوپ از کار افتاده ایستگاه فضایی بین المللی، نصب قسمت‌های جدید بر آن و همچنین حمل تجهیزات مورد نیاز بود.

ایندیور با یک روز تأخیر در روز ۱۷مرداد پرتاب شد. دو روز بعد، جمعه ۱۹مرداد عملیات اتصال به ISS با موفقیت انجام شد. بررسی‌های انجام شده در یکشنبه ۲۱مرداد با استفاده از بازوهای روبوتیک شاتل، سوراخی کوچک را برروی سپر حرارتی آن نشان دادند. اظهارات اولیه مسئولین ناسا خبر از احتمال اضافه شدن یک راهپیمایی فضایی به برنامه کاری خدمه‌ی ایندیور برای تعمیر سپر حرارتی می‌داد.

در همین روز، اولین راهپیمایی فضایی خدمه STS-۱۱۸ انجام شد. در این راهپیمایی قسمت جدیدی به بدنه ISS افزوده شد.

دومین راهپیمایی این مأموریت در حالی در روز دوشنبه آغاز شد که نگرانی‌ها پیرامون وضعیت بازگشت همچنان پابرجا بود. دراین راهپیمایی، یکی از ژیروسکوپ‌های ایستگاه فضایی بین المللی تعویض شد.

راهپیمایی سوم به دلیل مشکلات به وجود آمده در لباس فضایی «ریک ماستراچیو» زودتر از برنامه به پایان رسید.
بعد از پایان سه راهپیمایی اول٬ خدمه شاتل ایندیور در شرایطی برای راهپیمایی بعدی آماده می‌شدند که مرکز فضایی جانسون در هوستون همچنان امن بودن بازگشت شاتل به زمین را تأیید نکرده بود. این راهپیمایی که قرار بود در روز جمعه انجام شود به شنبه موکول شد تا در صورت نیاز، تعمیر ایندیور نیز به برنامه فضانوردان اضافه شود.

     Image:Barbara morgan.jpg   

باربارا مورگان، معلم بازنشسته ای که 22سال قبل، در فاجعه‌ی انفجار چلنجر عضو ذخیره بود. او در این مدت برای اعزام مجدد معلمین به فضا تلاش کرده است. او در این ماموریت از فضا با دانش آموزان ارتباط برقرار کرد و کلاسی فضایی تشکیل داد.

سرانجام این بررسی‌ها نشان داد که شرایط برای بازگشت ایندیور به زمین مهیاست. از سوی دیگر، به گفته مسئولین ناسا تعمیر شاتل می‌توانست مخاطره آمیز باشد. بنابراین چهارمین راهپیمایی طبق برنامه ریزی قبلی دنبال شد.

در همین حال طوفان «دین(Dean)« با سرعت ۲۳۰ کیلومتر بر ساعت به سمت هوستون و مرکز فضایی جانسون (مرکز کنترل مأموریت) در حال حرکت بود. این طوفان سبب شد ناسا سفر ۱۱روزه ایندیور را یک روز کوتاه کند. شاتل ایندیور، در روز یکشنبه ۲۱ مرداد از بدنه ISS جدا شد و خود را برای فرود آماده کرد.
دو روز بعد، در روز سه شنبه ۲۳مرداد ساعت ۱۷:۳۲ به وقت محلی، شاتل ایندیور با موفقیت بر باند مرکز فضایی کندی فرود آمد
.

 

 

 

مشخصات شاتل ایندیور:

سال ساخت:                                              ۱۹۸۷
اولین مأموریت:                                   STS-۴۹- می ۱۹۹۲
تعداد مأموریت ها:                                          ۲۰
زمان طی کرده در فضا:                               ۲۰۶.۶۰ روز
تعداد گردش به دور زمین:                               ۳۲۹۵
مسافت طی کرده:                                ۱۳۶۹۱۰۲۳۷ کیلومتر
تعداد اتصال به ايستگاه فضايي بين المللي:          ۷

 
                        منبع:ماهنامه اختر شناسی ایران
                       منبع ثانویه:سایت ابوالفضل شیرازی
   در ادامه میتوانید چند تصویر از این شاتل در هنگام پرتاب مشاهده کنید:

ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/06/09 و ساعت 6 PM |
اول سلام. میخواستم بگم روز شنبه ما کلاس نجوم داشتیم که از قضا معلممون نیومده بود. و به جای ایشون یکی از مسئولان مرکز اومدن سر کلاس تا به قول خودشون ما رو سرگرم کنن! ایشون از اون جایی که تخصصشون در زمینه کیهان شناسی بود و مبحث این ترم مارو که اختر فیزیکه تدریس نمیکردن قرار شد که برای ما مختصری از مباحث کیهان شناسی و نظریه های مختلف در این زمینه (از جمله چگونگی پیدایش و سرنوشت جهان. ابعاد و انبساط جهان و ...)بگن که البته بخش اعظمی از سوالات وابهامات  بچه ها در این زمینه بود.این مباحث  برای من و دوستم بسیار جدید و هیجان انگیز بود. برای همین هم میخوام مقداری از اون رو در اینجا بیارم. امیدوارم استفاده کنین :

نگاه اجمالی

جهان بزرگترین معمای اخترشناسی است. آیا جهان آغاز و پایانی دارد؟ اگر چنین است کی و چگونه؟ انسان همواره در برابر جهان و تخمین اندازه و سن آن ناتوان بوده است. اخترشناسی نوین ، بر مبنای یافته‌ها و تئوریهای جدید در پی حل این معما است. برای یافتن پاسخ سوالهایی که به کل جهان مربوط می‌شود، باید به دور دستها نظر افکند. باید جهان را چنان تجسم کرد که کهکشانها و خوشه‌ کهکشانها ، اجرام بسیار کوچکی به نظر رسند. آنگاه همانند ماکتی که از یک کارخانه یا شهر بزرگ می‌سازند، ماکت جهان را می‌توان ساخت.



تصویر

تاریخچه:

هنگامی که از اوایل قرن بیستم تلسکوپهای پرتوان به مشاهده آسمانها پرداختند، یافته‌های جدید ، انسان را در تجسم جهان تواناتر ساخت. ادوین هابل کشف کرد که همه کهکشانها در حال گریز از همدیگر هستند و جهان منبسط می‌شود. از انبساط جهان شاید بتوان به گذشته آن نیز پی برد.

انفجار بزرگ

میلیاردها سال پیش همه کهکشانها به هم نزدیکتر بوده‌اند. زمانی همه آنها با هم تماس داشته و پیش از آن دیگر کهکشان جداگانه‌ای وجود نداشته است. اگر باز هم به عقب برگردیم، جهان به صورت توده‌ای از گاز با چگالی و دمای بسیار بسیار زیاد بوده است. این گوی آتشین منفجر شده و جهان کنونی ما را پدید آورده است. اخترشناسان این نقطه آغاز را انفجار بزرگ می‌نامند.

تاریخ انفجار بزرگ

اساسا تعیین تاریخ انفجار بزرگ ساده است. این کار را می‌توان با ردیابی حرکت کهکشانهای زمانهای قبل انجام داد. برای مثال خوشه کهکشانهای صورت فلکی گیسو را در نظر می‌گیریم که 350 میلیون سال نوری با ما فاصله دارد. مطالعه طیف آن نشان می‌دهد که این خوشه با سرعت 7000 کیلومتر در ثانیه از کهکشان ما دور می‌شود. به عبارت دیگر فاصله آن در هر 43 سال ، یک سال نوری افزایش می‌یابد.



img/daneshnameh_up/d/db//Meghyasejahan.jpg

محاسبه کهکشانهای گیسو

پانزده هزار میلیون سال پیش ، خوشه کهکشانهای گیسو درست در بالای سر ما قرار داشته است. با انجام چنین محاسبه‌ای برای تمام خوشه‌های دیگر نیز به این عدد می‌رسیم. خوشه‌هایی که در فاصله بیشتری قرار دارند، با سرعت بیشتری می‌گریزند. پس اگر خوشه گیسو در فاصله 350 میلیون سال نوری با سرعت 7000 کیلومتر در ثانیه دور می‌شود، می‌توان گفت که به ازای هر یک میلیون سال نوری ، سرعت گریز 20 کیلومتر در ثانیه افزایش می‌یابد. مثلا خوشه‌ای که 100 میلیون سال نوری با ما فاصله دارد، با سرعت 2000 کیلومتر در ثانیه دور می‌شود. البته این رابطه در فاصله‌های دور دست اندکی تغییر می‌کند. زیرا سرعت هیچ جسمی نمی‌تواند بیشتر از سرعت نور باشد.

ثابت هابل

افزایش سرعت 20 کیلومتر در ثانیه به ازای هر یک میلیون سال نوری فاصله ، ثابت هابل نامیده می‌شود. اکنون تعیین دقیق ثابت هابل یکی از مهمترین وظیفه کیهان شناسان است. دانشمندان تلسکوپ بزرگی را طراحی کرده‌اند، که قرار است در سالهای آینده به فضا فرستاده شود. این تلسکوپ ، تلسکوپ هابل نامیده شده است که به مطالعه خوشه‌های کهکشانها خواهد پرداخت و طیف آنها را با دقت ثبت خواهد نمود. اخترشناسان امیدوارند که یافته‌های این تلسکوپ مقدار دقیق ثابت هابل را تعیین کند. 
 

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/05/14 و ساعت 6 PM |
   ماموریت بزرگ پرده از ناشناخته ها بر میدارد :

در سکوی پرتاب ۱۷A در پایگاه فضایی کندی در كیپ‌كاناورال فلوریدا در جنوب شرقی ایالات متحده، یك راکت دلتا II آماده است تا بزرگ‌ترین مأموریت اكتشاف مریخ تا به امروز را آغاز كند.       

                                      

در سکوی پرتاب ۱۷A در پایگاه فضایی کندی در كیپ‌كاناورال فلوریدا در جنوب شرقی ایالات متحده، یك راکت دلتا II آماده است تا بزرگ‌ترین مأموریت اكتشاف مریخ تا به امروز را آغاز كند.
فضاپیمای روباتیك فونیكس (Phoenix به معنی ققنوس) الآن در حال بازبینی‌های نهایی و آماده پیوستن به راکت دلتا است تا سفری ۱۰ ماهه را آغاز كند.
این فضاپیمای روباتیك كه تمام آزمایش‌های مقدماتی را در مركز فضایی كلورادو و در محیطی شبیه مریخ با موفقیت پشت‌سر گذاشته است، اواسط بهار آینده روی قطب شمال مریخ فرود می‌آید.
فونیکس بر خلاف مأموریت قبلی (روح و فرصت) به‌جای حرکت در میان دشت‌ها یا دره‌ها، در جای خود ثابت می‌ماند. وظیفه این آزمایشگاه روباتیك، حفاری در عمق سنگ‌ها و یخ‌های قطب شمال مریخ و بررسی مستقیم آن‌هاست.این آزمایش‌ها به محققان کمک خواهد کرد تا تاریخچه آب در این سیاره را بهتر بشناسند.
محققان امیدوارند به کمک این مأموریت به آثاری از حیات میکروبی باقی‌مانده از گذشته در مریخ دست پیدا کنند و یا احتمال ذوب شدن یخ‌ها در دوره‌های مشخص را به‌دست بیاورند.
محققان دانشگاه‌هایی از آمریكا، كانادا، سوئیس و آلمان روی یافته‌های فونیكس پژوهش می‌كنند و ناسا و آژانس فضایی كانادا مسئول اجرای این برنامه فضایی هستند.
تیم اصلی تحقیقاتی در آزمایشگاه «اقمار و سیارات» (LPL) در دانشگاه آریزونا و به سرپرستی «پیتر اسمیت» مستقر هستند.
● اكتشاف در مریخ
مأموریت‌های موفقیت‌آمیز و شكست‌خورده زیادی در تاریخ فضانوردی به كاوش در مریخ اختصاص یافته است. مهم‌ترین علت این امر هم جذابیت همیشگی مریخ به دلیل احتمال وجود حیات میكروبی در گذشته و یا حتی در زمان حال بوده است.
هرچند كه نواحی دیگری در منظومه شمسی هستند كه احتمال وجود حیات میكروبی در آن‌ها بیشتر از مریخ است، مثل «تایتان»، قمر باشكوه سیاره كیوان یا «یو»، قمر اسرارآمیز مشتری، اما مریخ به خاطر فاصله نزدیكش با زمین از همه برای اكتشاف مناسب‌تر است.
همین فاصله نزدیك باعث شده كه تعداد مأموریت‌های اكتشافی در مریخ بیشتر از بقیه سیارات باشد و این سیاره را به عنوان نخستین گزینه برای فتح توسط بشر پس از «ماه» مشخص نموده‌ است.
از سال ۱۹۶۴ كه مدارگرد «مارینر ۴» را ناسا برای اكتشاف به سمت مریخ روانه كرد تا به امروز، آمریكا، روسیه، اروپا و ژاپن چندین مأموریت اكتشاف شامل مدارگرد، سطح‌نشین و سطح‌پیما به مریخ فرستاده‌اند.
شوروی در سال ۱۹۷۱، مارس ۲ و ۳ را به سمت مریخ فرستاد. اما نقطه اوج اكتشاف در مریخ در دوران جنگ سرد، به سال ۱۹۷۵ برمی‌گردد كه آمریكا سطح‌نشین‌های وایكینگ ۱ و ۲ را به مریخ فرستاد و نخستین تصاویر رنگی از سطح این سیاره را به زمین مخابره كرد.
شوروی پس از آن فوبوس ۱ و ۲ را در ۱۹۸۸ راهی مریخ كرد كه تقریباً با شكست مواجه شدند. «مارس گلوبال سورویور» یكی از موفق‌ترین مدارگردهای مریخ بود كه آمریكا آن را در ۱۹۹۶ اجرا كرد؛ مأموریت تاریخی كه تا چند ماه پیش ادامه داشت و توانست بهترین تصاویر را از سطح مریخ بگیرد. ادیسه (ناسا) و مارس اكسپرس (اسا) هم مدارگردهایی هستند كه الآن به دور سیاره سرخ در حال گردش هستند.
اما ۲۰ سال پس از وایكینگ‌ها بشر با نخستین سطح‌پیما (سوجورنر) در مأموریت پت فایندر (رهیاب) در سال ۱۹۹۷ به مریخ پا گذاشت، ماموریت ۲ هفته‌ای كه ۳ ماه طول كشید و نشان از قدرت و پیشرفت بشر در دانش رباتیك می‌داد و سرچشمه مأموریت‌های بعدی سطح‌پیما در مریخ شد كه مهم‌ترین آن اسپریت (روح) و آپورتونیتی (فرصت) بودند.
سطح‌پیماهایی كه برای ۳ ماه برنامه‌ریزی شده‌بودند اما الآن در زیر توفان شن در استوای مریخ دست‌وپا می‌زنند تا ۴ ماه دیگر بتوانند چهارمین سال حضورشان در مریخ را جشن بگیرند. ۱۰ مأموریت دیگر هم در دست بررسی و اجرا هستند كه اوج آن مأموریت رباتیك بازگرداندن نمونه خاك مریخ در سال ۲۰۲۴ است.
● ققنوس از میان خاكستر برمی‌خیزد
سال ۲۰۰۱ قرار بود كه آزمایشگاه LPL مأموریتی به نام «مارس سورویر» را كه یك سطح‌نشین بود اجرا كند. اما ناسا به دلیل كمبود بودجه در سال ۲۰۰ این پروژه را منحل كرد. اما پیتر اسمیت برنامه مارس سورویر را بهینه كرد و تغییرات دیگری در آن داد و آن را به ناسا ارایه كرد و ناسا هم آن را پذیرفت.
به‌ این ترتیب، اسمیت نام فونیكس به معنی ققنوس را برای آن انتخاب كرد. ققنوس پرنده‌ای افسانه‌ای است كه در لحظه مرگ آتش می‌گیرد و به خاكستر تبدیل می‌شود. از دل آن خاكستر دوباره یك جوجه ققنوس سر از تخم درمی‌آورد. البته این روزها كه تب هری‌پاتر همه‌جا را گرفته، احتمالاً همه با ققنوس آشنا هستند!
پس از انجام آخرین آزمایش‌های قبل از پرواز مثل كنترل صفحه‌های خورشیدی، چتر نجات، رادار پرواز و سپر حرارتی در پایگاه فضایی کندی، فونیکس روی موشك دلتا سوار شد. قرار گرفتن فونیکس در کپسول مخصوص در فضاپیما نیز در سه مرحله انجام شد.
پس از پرتاب، این فضاپیما بیش از ۹ ماه در راه خواهد بود تا به مقصد برسد، پس از رسیدن فونیکس به مریخ نوبت به فرود بر سطح مریخ می‌رسد که یکی از حساس‌ترین مراحل کار است.
در هنگام فرود چتر نجات و موتور هیدروزین هر دو وظیفه دارند تا با کاهش و کنترل سرعت، فضاپیما را به سلامت بر روی سطح سیاره فرود آورند. پس از برخورد فضاپیما با جو مریخ، هم‌زمان با کاهش ارتفاع چتر نجات و موتور هیدروزین تعبیه شده سرعت را از حدود ۲۰۰ كیلومتر بر ساعت به ۸ كیلومتر بر ساعت کاهش می‌دهند تا فضاپیما بتواند دقیقاً در نقطه مورد نظر در قطب شمال مریخ به آرامی بنشیند.
هنگامی که فونیکس به سلامت بر روی مریخ فرود آمد، ۳۰ دقیقه صبر می‌کند تا گرد‌وغبار به‌وجود آمده در اثر فرود محو شود سپس دو صفحه خورشیدی مدور خود را باز می‌کند و بعد از آن دیگر ابزارهای خود نظیر بازوی روباتیک، دکل کوچک هواشناسی و دوربین خود را فعال خواهد کرد.
هنگامی که این مریخ‌نشین صفحات خورشیدی خود را باز کند ۵/۵ متر پهنا و ۵ /۱متر طول خواهد داشت، بازوی روباتیک آن ۳/۲ متر طول دارد و به مریخ‌نشین این امکان را می‌دهد تا محیط اطرافش را به‌راحتی بررسی کند.
این بازو می‌تواند یخ‌های مریخ را تا چندین سانتی‌متر حفاری کند و از لایه سطحی یخ‌ها عبور کرده به یخ‌های عمیق‌تر و مدفون شده در زیر سطح سیاره دست یابد و همچنین می‌تواند مقداری از خاک سطح مریخ را به عنوان نمونه وارد آزمایشگاه کوچکی کند که در بدنه مریخ‌نشین طراحی شده.
در این آزمایشگاه به‌وسیله حرارت به این نمونه‌ها می‌توان به مواردی مثل آب و همچنین هیدروکربن‌های سازنده حیات (در صورت وجود) دست یافت.
دکل کوچک هواشناسی فونیكس می‌تواند به بررسی جو سیاره بپردازد و میزان آب و غبار موجود در اتمسفر محل فرود را اندازه بگیرد. در طی دوره ۳ ماهه فعالیت مریخ‌نشین وضعیت جو سیاره در بهار و تابستان مریخی نیز تحلیل خواهد شد.
● دی‌وی‌دی برای آیندگان
روی فونیكس یك دی‌وی‌دی قرار دارد كه در آن اطلاعات بی‌نظیری در مورد اسطوره‌ها و داستان‌های تاریخ ادبیات بشر كه در مورد مریخ است قرار داده شده ‌است.
یكی از جالب‌ترین قسمت‌های این مجموعه چندرسانه‌ای، متن داستان «جنگ دنیاها» و همین‌طور مجموعه رادیویی این داستان به كارگردانی هنرمند بزرگ «اورسون ولز» است كه در سال‌های ركود اقتصادی آمریكا در دهه ۱۹۳۰ پرمخاطب‌ترین برنامه صدای آمریكا بود.
همچنین چند داستان از نویسنده بزرگ داستان‌های علمی- تخیلی آرتور سی كلارك و چند نویسنده دیگر در مورد مریخ در این دی‌وی‌دی قرار دارد.
اما مشكل این‌جاست كه اگر صدها یا شاید هزاران سال دیگر این دی‌وی‌دی به‌دست بشر بیافتد، چگونه می‌تواند از این فناوری عقب‌مانده قرن بیست‌ویكمی استفاده بكند!

مهدی صارمی‌فر                                     

به گزارش:همشهری آنلاین                   منبع:سایت آفتاب

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/05/13 و ساعت 7 PM |

ماموریت ناسا در زیر آب 

این بار برای شبیه‌سازی شرایط سفرهای فضایی، ناسا فضانوردان خود را به دنیای زیر آب خواهد فرستاد.
بهزاد هوشمند
ناسا قصد دارد سه فضانورد و یک مهندس هوافضا را به اعماق اقیانوس در نزدیکی سواحل فلوریدا اعزام کند. هدف از این ماموریت آزمایش ایده‌های سفر به ماه و همین‌طور آزمایش مجموعه‌ای از لوازم پزشکی برای سفرهای طولانی مدت فضایی خواهد بود. این ماموريت از ۱۶ تا ۲۶ مرداد ماه انجام خواهد شد.
«نیکلاس پاتریک»(Nicholas Patrick)، فضانورد و غواص باسابقه ناسا، رهبری این ماموریت را به آزمایشگاه «آکواریوس» بنیاد ملی جو و اقیانوس(NOAA) بر عهده خواهد داشت.

«ریچارد آرنولد»(Richard Arnold) فضانورد ناسا، «ساتوشی فوروکاوا»(Satoshi Furukawa) از آژانس فضایی ژاپن و «کریستفر گرتی»(Christopher Gerty) او را در این سفر همراهی خواهند کرد.
در طول این ماموریت که «نیمو »۱۳(Extreme Environment Mission Operations ۱۳ Nasa) نام گرفته است فضانوردان مجموعه‌ای از آزمایش‌هاي ماه پیمایی را انجام خواهند داد. آن‌ها عملیات اکتشافی آینده در ماه را که با استفاده از تجهیزات ناوبری و ارتباطی پیشرفته صورت می‌گیرد٬ آزمایش خواهند کرد.
«بیل تاد»(Bill Todd)مدیر پروژه‌ی نیمو از مرکز جانسون ناسا در این باره می‌گوید:"این گروه نسبت به گروه‌های قبلی با استقلال بیش‌تری عمل خواهد کرد. این شرایط همانند آن چه در ماه یا مریخ با آن روبه رو هستیم، فضانوردان را مجبور می‌کند تا درباره‌ی فعالیت‌های روزانه به طور لحظه‌ای تصمیم بگیرند. هدف این سفر، بررسی چگونگی تطبیق با شرایط پیش رو است."
 
 
از دیگر برنامه‌های این ماموریت می‌توان به نصب یک برج مخابراتی نظیر آن چه در ماه نصب خواهد شد،بررسی ویژگی‌های لازم برای ابزارهای فضایی آینده و شرکت در تحقیقات برای شناخت تاثیر انسان بر این اقلیم اشاره کرد.
مسئولیت پشتیبانی مهندسی زیر دریا بر عهده «جیم باکلی»(Jim Buckley) و «لری وارد»(Larry Ward) از دانشگاه کارولینای شمالی که در این پروژه با NASA و NOAA همکاری می‌کند، خواهد بود.
«شان رودن»(Sean Roden)،به عنوان عضو ذخیره در این ماموریت انجام وظیفه خواهد کرد.
 
 آکواریوس
آزمایشگاه آکواریوس به عنوان تنها آزمایشگاه و پایگاه زیر آبی در جهان، اندازه‌ای برابر اقامتگاه ایستگاه فضایی بین المللی دارد. این پایگاه در ۴.۵ کیلومتری سواحل دریایی حفاظت شده فلوریدا و در عمق ۲۰ متری آب قرار دارد. آکواریوس شرایط لازم برای زندگی در زیر آب را برای دانشمندان و محققان فراهم می‌کند.
این پایگاه در اواسط دهه ۱۹۸۰ به وسیله‌ی NOAA ساخته و در سال ۱۹۹۶ بازسازی شد.

منبع:
سایت ناسا                            
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/05/12 و ساعت 9 PM |

     فرفره ی جنوبی

  
 
M83 نام کهکشانی درخشان، با ساختار مارپیچی در آسمان شب است. این ساختار با دوربین های دوچشمی نیز در صورت فلکی شجاع مشاهده می شود. بازوهای عظیم مارپیچی اش آن را به مانند فرفره ای چرخان در آورده است به همین علت نام دیگر آن فرفره جنوبی نیز هست. گرچه این کهکشان 250 سال پیش کشف شد، اما بیشتر ساختار آن در سال های اخیر مورد مطالعه قرار گرفته. تصویر فوق نیز کهکشان زیبای M83 را نشان می دهد که یکی از اعضای گروه کهکشانی است که قنطورس A و NGC5253 در آن عضویت دارند.این کهکشان در 15 میلیون سال نوری از ما واقع است و تاکنون ابرنواختر های زیادی در آن ثبت شده اند.  
+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/05/10 و ساعت 2 PM |
مهتاب، تركيبات ماه را فاش مي‌كند

دانشمندان آمريكايي به اين نتيجه رسيده‌اند كه با مقايسه نوسانات نور ماه، مي‌توانند غلظت برخي مواد معدني موجود در ماه را پيش‌بيني كنند.
به گزارش واحد خبر مركز مطالعات و پژوهش هاى فلكى ـ نجومى به نقل از سايت "unitedpress" ، نمونه سنگ‌هايي كه فضانوردان آمريكايي از ماه به زمين آورده‌اند، گوناگوني‌هاي زيادي را در غلظت‌هاي اكسيد تيتانيوم نشان مي‌دهند كه بر ساختمان غشايي تركيبي پيچيده‌اي در داخل جبه ماه اشاره دارد.
"ام.اس. رابينسون" از "دانشگاه دولتي آريزونا" و همكارانش با استفاده از تصاوير سطح ماه كه توسط تلسكوپ فضايي هابل گرفته شده بود، متذكر شدند كه "ايلمنيت" خواص بازتابي بسيار پاييني دارد.
اين تصاوير براي تعيين مكان‌هايي در ماه كه حاوي ايلمنيت هستند، گرفته شده بود. دانشمندان با مقايسه نوسانات در بازتاب نور فرابنفش و قابل رويت وجود ايلمينت در ماه را مشخص كردند.
آنها دريافتند مناطقي كه فراواني ايلمنيت در آنها كم و زياد است با ارزش‌هاي پيش‌بيني شده بر اساس سنگ‌هايي كه فضانوردان در ماموريت‌هاي آپولو جمع كرده بودند، به خوبي هماهنگ است اما فراواني‌هاي ايلمنيت شناختي در زمينه سن خاك ماه به دست نمي‌دهد.
محققان انتظار دارند كه روش نقشه‌برداري از راه دور اكسيد تيتانيوم بر روي سطح‌ماه، انجام مطالعات ظريف‌تر در زمينه تركيبات پوسته ماه را امكان پذير كند و انسان‌ها را به اكتشافات بيشتري بر روي ماه هدايت نمايد.
اين مطالعه كه توسط دانشمندان "دانشگاه پيتسبورگ" و "مركز پرواز فضايي گودارد" انجام شد در مجله "گزارش‌هاي تحقيقات ژئوفيزيكي" (Geophysical Research Letters) منتشر شده است.

 

منبع:سایت مرکز مطالعات و پژوهشهای فلکی-نجومی

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/05/05 و ساعت 1 PM |

 

عكس از توده كامل ابر جبار از فاصله اي  دور در فضا                          

سحابی ها:                         

سحابی يا توده هاي عظيم گاز و گرد ما بين فواصل ستارگان راه شيري از واژه لاتين به معني ابر گرفته شده است. ستاره شناسان اوليه نيز اين اصطلاح را در مورد كهكشانهايي كه خارج از راه شيري بود به كار برده اند. اين نوع كهكشانها كه به ابرهاي خارج كهكشاني يا EXTRAGALACTIC NEBULA  شهرت دارند, به مجموعه اي از نورهاي مرئي و مبهم اطلاق مي شوند كه در فواصل بين ستارگان ديگر قرار دارند. اما امروزه تلسكوپهاي فضايي نشان مي دهند كه اين ابرهاي خارج كهكشاني دقيقاً مثل همان سيستم ها و يا مجموعه ستارگاني هستند كه در راه شيري وجود دارند.

امروزه دانشمندان اصطلاح سحابی را فقط براي توصيف مجموعه ابرهاي متشكل از گرد و غبار و گازهاي داخل كهكشان راه شيري و كهكشانهاي ديگر به كار مي برند.

دانشمندان اين نوع ابرها را به دو دسته تقسيم مي كنند:

1-       ابرهاي منتشر و پراكنده DIFFUSE NEBULAE

2-       ابرهاي ستاره اي                                 PLANETARY NEBULAE

               

تصویری از ابر کیهانی منتشر جبار یا شکارچی

ولي هر دو گروه را ابرهاي گازي نيز گفته اند. نوع اول ابرهاي كيهاني يعني ابرهاي منتشر بيشتر از نوع دوم است بطوريكه برخي از اين ابرهاي پراكنده حاوي مقادير كافي از گرد و غبار و گاز براي تشكيل يكصد هزار ستاره به اندازه خورشيد مي باشند.

1- ابرهاي منتشر كيهاني مي توانند خيلي نزديك به يك ستاره فوق العاده گرم و نوراني قرار بگيرند. شدت اشعه فرابنفش حاصل از ستاره مي تواند اتمهاي گازي در ابر كيهاني را فعال كرده و أن را قادر سازد تا از خود نور متصاعد كند.

ستاره شناسان معتقدند كه اين نوع ابرهاي كيهاني بستر مناسبي براي تشكيل ستارگان جديد مي باشند. نيروي جاذبه باعث مي شود تا بخشهايي از ابرهاي كيهاني به هم نزديك و فشرده گردند و چگالي انها افزايش يابد. فشار و دماي زياد اين توده گاز و گرد و غبار در طي ميليونها سال ادامه يافته و در اين زمان جسم متراكم پديدار شده, پس از اينكه به اندازه كافي داغ و درخشان و سوزان شد يك ستاره جديد را شكل مي دهد.

گاهي اوقات ابرهاي كيهاني در نزديكي  يك ستاره سرد قرار دارند. در اين حالت اشعه ما وراي بنفش حاصل از ستاره انقدر قوي نيست  كه اتمهاي گازي موجود در ابر كيهاني را فعال كرده و موجب درخشش ان شود و لذا ذرات گرد و غبار در اين نوع ابر هاي كيهاني بر روي نور ستاره اثر گذاشته و حالت سايه ايجاد مي كنند. درست مثل سايه هايي كه از ابرهاي زميني وقتي در مقابل خورشيد قرار مي گيرند ايجاد مي كنند. اين نوع از ابرهاي كيهاني را ابرهاي انعكاسي مي گويند REFLECTION NEBULA

هنگامي كه ابرهاي كيهاني مانع تابش نور ستاره مي شوند اشكال خاصي را پديد مي اورند و به شكل سايه در كنار ستاره ديده مي شوند كه اين اشكال يا ابرهاي تيره را DARK NEBULA   مي گويند.

2- ابرهاي ستاره اي معمولا به شكل يك توپ حاوي گاز و گرد و غبار به دور يك ستاره معين حلقه مي زنند. اين ابرها زماني شكل مي گيرند كه يك ستاره شروع به متلاشي شدن مي كند و لايه هاي خارجي خود را به بيرون پرتاب مي كند. در اين صورت يك سطح صاف و دايره اي به دور ستاره تشكيل مي شود.

                                                                                              

                                                                                             

          تصويري از ابر كيهاني ستاره اي به نام چشم گربه CAT EYE 

 

ابر كيهاني راس اسب يا HORSE HEAD    يا  BARNARD 33

اين ابر كيهاني همانند سر يك اسب از ميان دريايي از گاز و گرد و غبار سر بر أورده و يكي از اشكالي است كه بيشترين مطالعات و عكسهاي تلسكوپهاي فضايي را به خود اختصاص داده است. اين ابر كيهاني از انواع ابرهاي سرد و تيره است كه به شكل سايه در صورت فلكي جبار يا شكارچي قرار گرفته است. اين ابر كيهاني تنها از يك زاويه خاص به شكل سر اسب ديده مي شود و اولين بار در اواخر قرن 19 ميلادي شناسايي و عكسبرداري شد. در نزديكي اين ابر كيهاني , ابر ديگري به شكل عقاب ديده مي شود كه به لاتين EAGLE NEBULA   گفته شده. هر دو تبر مجموعه اي از ستارگان جوان و تازه متولد شده را در خود جاي داده اند.

راس اسب , در جنوب ستاره زيتا ZETA   در صورت فلكي جبار يا شكارچي قرار گرفته كه با چشم غير مسلح نيز قابل مشاهده است . زيتا سومين ستاره از كمربند جبار از سمت راست به چپ است. زيتا هزاران بار از خورشيد ما بزرگتر مي باشد.

ستاره شناسان اماتور براي ازمايش و شروع مشاهدات فلكي خود اين صورت فلكي و ابر كيهاني جبار را مورد مطالعه و مشاهده قرار مي دهند. هر چند كه ستارگان موجود در جبار با چشم غير مسلح قابل مشاهده مي باشند ولي اين ابر كيهاني به سختي با تلسكوپهاي اماتور قابل رصد است.

عكسهاي گرفته شده از ابر كيهاني راس اسب , در سطوح و زواياي مختلف تا امروز , يكي از با شكوهترين و زيباترين تصاوير گرفته شده از فضا بوده كه بينندگان زيادي را به خود جلب كرده است.

اين ابر در كهكشان راه شيري و در بازوي جبار و با  فاصله 1500 سال نوري از زمين قرار دارد و دانشمندان معتقدند كه اين ابرها تا يكصد هزار سال ديگر بتدريج محو و يا تغيير شكل خواهد داد.

                      

ابر کیهانی جبار در صورت فلکی اوریون 

    

 

راس اسب, بخشي از ابر كيهاني سرد جبار

 

ستاره زيتا در پايين عكس سمت چپ قابل مشاهده است

باز هم از فاصله اي دورتر , ابر كيهاني راس اسب  قابل مشاهده است

نمایی دیگر از جبارا از زاویه ای دیگر

     ا              سحابی عقاب

منبع:سایتiranastronomers.org 

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/05/02 و ساعت 3 PM |
             این میلیونها ستاره آسمان چگونه نامگذاری میشوند؟ 

   وقتي پا به دنياي  نجوم می گذاريم با دنيايي از اعداد و الفباهای گوناگون روبرو می شويم. بعضی اوقات نظم موجود در آنها نيز آدم را گيج می کند. هر کسی می تواند ستاره ای مانند وگا را در آسمان پيدا كند و تشخيص دهد، ولي دليل اينکه ما به نامهایBD +38°3238, Alpha Lyrae, 3 Lyrae, HR 7001, GC 25466, HD 172167, SAO 67174, ADS 11510   و هزاران نام ديگر  نيز نياز داريم چيست؟

 

وقتي پا به دنياي  نجوم می گذاريم با دنيايي از اعداد و الفباهای گوناگون روبرو می شويم. بعضی اوقات نظم موجود در آنها نيز آدم را گيج می کند. هر کسی می تواند ستاره ای مانند وگا را در آسمان پيدا كند و تشخيص دهد، ولي دليل اينکه ما به نامهایBD +38°3238, Alpha Lyrae, 3 Lyrae, HR 7001, GC 25466, HD 172167, SAO 67174, ADS 11510   و هزاران نام ديگر  نيز نياز داريم چيست؟

دست كم تازه کارها در سردرگميشان تنها نيستند. اولين فرهنگ لغات اجرام آسمانی  در سال 1983 تنظيم شد که بيش از 10,000 سيستم نامگذاری مختلف را توضيح می داد و بيشتر در مورد اجرام کم نوری بود که توسط حرفه اي ها مطالعه می شدند. ويرايش گران آن از اينکه روزی اين فرهنگ لغت منظم, معنا دار و کامل شود نااميد بودند. به همين خاطر اين فهرست ها بسيار درهم و پر از طرح هايي مربوط به گذشته هاي بسيار دور است.

خوشبختانه يک منجم آماتور علاقه مند و جدي، تنها نياز به دانستن جزء کوچکی از اين سيستم نامگذاری دارد.                                                                                                                   من در اين مقاله به بررسی معانی و تاريخ های  ستارگانی که اغلب با آنها مواجه می شويم می پردازم:


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/05/02 و ساعت 1 AM |
عكسي از يك TLP که در سال 1953 گرفته شده است. پدیده ای کوچک به صورت نقطه ای روشن در دل تصویر.
 
 
 
پدیده ای شگرف در سطح ماه ستاره شناسان را برای چندين قرن با یک معما روبرو كرده است. اين پدیده به مانند جرقه ای كوتاه بر سطح ماه نمایان می شود. 
   
اتفاق عجيبي در سطح ماه چندين قرن است كه ستاره شناسان را با يك معما روبرو كرده. اين رخداد كه پديده زودگذر قمري (TLP) ناميده مي شود شبيه جرقه ای كوتاه است و در طي آن رنگ يا تيرگي سطح ماه تغيير مي كند. ستاره شناسان در توجيه اين پديده اتفاق نظر نداشته اند. آشفتگي هاي جو زمين، خطاي چشم، آلودگي نوري و حتي دلايل روانشناختي از جمله مسايلي هستند كه براي توضيح TLP ها مطرح شده اند. اما تحقيقات جديد پروفسور آرلین کراتس(Arlin Crotts)، ستاره شناس دانشگاه كلمبيا نشان مي دهد كه احتمالا فوران گاز رادون از سطح ماه سبب ايجاد اين جرقه ها مي شود. (کراتس Crotts) با تطابق آمار جرقه ها و اطلاعات فوران گازها از سطح ماه كه توسط چند فضاپيما از جمله آپولو ۱۵ جمع آوري شده است دريافت كه بين فوران هاي شناخته شده توسط فضاپيماها و جرقه هاي مشاهده شده انطباق خوبي وجود دارد.
محققان در حال ساخت يك دوربين روبوتيك روي رصدخانه Cerro Tololo Inter-American‌ در شمال شيلي هستند. اين دوربين خواهد توانست هر چند ثانيه يك بار از سطح ماه عكسبرداري كند و نقشه دقيقي از TLP‌ها فراهم نمايد. به اين ترتيب شايد راز اين معما يك بار براي هميشه حل شود
.
        
منبع:پایگاه خبری دانشگاه کلمبیا                                                       
+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/05/02 و ساعت 0 AM |
دانشمندان موسسه فن‌آوری ماساچوست در آمریكا در تلاش برای طراحی نوع جدیدی از لباسهای فضایی هستند كه به فضانوردان امكان می‌دهد در لباسهای فضایی تحرك بیشتری داشته باشند

                                                                                                                                           

 

دانشمندان موسسه فن‌آوری ماساچوست در آمریكا در تلاش برای طراحی نوع جدیدی از لباسهای فضایی هستند كه به فضانوردان امكان می‌دهد در لباسهای فضایی تحرك بیشتری داشته باشند.
محققان موسسه فن‌آوری ماساچوست در این زمینه می گویند: در طول ۴۰ سال انسانها به فضا سفر كرده‌اند و لباسهای فضایی كه به تن می‌كردند تغییرات اندكی داشته است. این لباسهای فضایی شامل انبوهی از سامانه‌ها و تجهیزات بودند تا از آنها در برابر خطرات احتمالی حفاظت كند اما در عین حال توانایی فضانوردان در میان این تجهیزت برای حركت كردن و جابه جایی بسیار محدود می‌شود.
دکتر داوا نیومن، استاد سیستم‌های مهندسی فضایی و فضانوردی در این موسسه مشغول طراحی یك لباس فضایی زیبا و پیشرفته موسوم به «بیوسوئیت» است كه از تركیب نایلون و اسپاندكس ساخته می‌شود.
وی در طراحی این لباس به مرد عنكبوتی می‌اندیشد. این استاد به همراه چندین دستیار خود مدت هفت سال است كه بر روی این پروژه مشغول به فعالیت هستند. نمونه‌های اولیه از لباس‌های فضایی كه این گروه تولید كرده‌اند هنوز آماده پرواز نیست اما نشان می‌دهند كه این گروه در دستیابی به اهدافشان نزدیكتر می‌شوند.
پیش بینی می‌شود كه بیوسوئیت تا زمان آغاز ماموریت آژانس فضانوردی آمریكا (ناسا) برای اكتشافات مریخی در حدود ۱۰ سال آینده آماده شود.

 خبرگذاری ایسنا

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/05/01 و ساعت 11 PM |
سازمان فضایی ناسا، نسل جدید موشک های خود را که قرار است انسان را به ماه و سپس به مریخ منتقل کند، معرفی کرد:  
           

شرح تصویر : آرس 1و 5، نسل جدید موشک های فضایی که به ترتیب برای انتقال فضانوردان و تجهیزات فضایی مورد استفاده قرار می گیرند

نسل جدید موشک های بالابر، تحولی بزرگ در تاریخ فضانوردی محسوب می شوند. این موشک ها پایه اصلی سفری به شمار می آیند که مدیران ارشد ناسا سالها است در ذهن خود می پرورانند. ماموریتی که انسان را ابتدا به ماه و سپس به مریخ منتقل می کند و دستاوردهای فراوانی را به دنبال دارد. شاید این ماموریت غیر ممکن به نظر برسد، ولی ناسا از همین حالا ساخت موشک های پیشران این ماموریت را آغاز کرده است.
نام این راکتها " آرس" است که خدای جنگ در اسطوره های یونانی است. اولین نسل جدید این نوع راکتها با نام " آرس-1 "، از سوخت هیدروژن و اکسیژن مایع استفاده می کنند و با ارتفاعی حدود 360 متر، شاتل را تا ارتفاع 55 کیلومتری سطح زمین همراهی می کنند. این موشک ها تقریبا در همه تجهیزات و بخصوص موتور پیشران خود با دیگر موشک های فعلی تفاوت دارند. سری دومی این نوع راکت ها که با نام " آرس- 5 " شناخته می شوند، این تفاوت را با آرس-1 دارند که شاتل را به ارتفاع بیشتری ( 286 کیلومتر ) از سطح زمین منتقل می کنند.
با ساخته شدن این نوع از راکتها و امتحان کردن آنها در چند ماموریت فضایی، نمونه نهایی برای ماموریت اصلی آماده می شود و طبق گفته مایکل گریفین، مدیر ناسا، اگر همه چیز به خوبی پیش رود؛ می توانیم در 20 سال آینده شاهد پرواز انسان به سوی مریخ باشیم؛ سفری که شاید جذاب تر و مهم تر ازگام نهادن بر ماه باشد.

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/04/30 و ساعت 1 AM |
   ماهواره اسمارت-1 با استفاده از ابزار خود موفق به کشف عناصری مانند کلسیم در محدوده کوچکی از ماه شد. این یافته به دانشمندان سیاره شناس کمک کرد تا به منشا ماه پی ببرند.

     ماه چگونه به وجود آمده است؟ این سوالی است که بسیاری از خود پرسیده اند. درباره منشا ماه سه نظریه از همه قابل توجه تر است. اولی می گوید که ماه همراه با زمین در سحابی بزرگی که منظومه شمسی و دیگر سیارات از آن ساخته شده است به وجود آمده است. دومین نظریه ماه را جسمی سرگردان در فضا در نظر میکیرد که به طور ناگهانی هنگام عبور از کنار زمین توسط گرانش آن به دام افتاده است و اکنون به دور زمین می چرخد. اما سومی از همه جالبتر است. این نظریه می گوید هنگامی که زمین تشکیل شد صخره ای سرگردان در فضا با آن برخورد کرد و آن را به دو تکه بزرگ و کوچک تقسیم کرد. قسمت بزرگتری زمین است و تکه کوچکتری هم ماه. اما هر سه این نظریات علاوه بر توجیهات زیادی که از منشا ماه و زمین دارند دارای ابهاماتی نیز هستند.
برای مثال دانشندان مخالف با نظریه سوم می گویند که اگر چنین برخوردی بین زمین و ماه روی داده پس ترکیباتی که در ماه وجود دارد باید با ترکیبات و عناصر موجود در زمین یکسان باشد چون هر دو از یک جنس و یک سیاره پیشین بوده اند. اخیرا ماهواره اسمارت-1 با استفاده از ابزار مخصوص خود که در اشعه ایکس فعالیت می کند موفق به کشف عناصری چون کلسیم و آلومنیوم و منگنز در محدوده خاصی از ماه شده است. این اکتشاف علاوه بر آنکه جواب دانشمندان مخالف نظریه سوم را می دهد احتمال جدا شدن زمین و ماه را که از یک سیاره بوده اند نیز قوت می بخشد. اسمارت-1 علاوه بر آنکه پی به وجود چنین عناصری بر روی سطح ماه برد نقشه دقیقی را از عوارض آن که امکان وجود عناصر احتمالی دیگر را نیز دارد فراهم کرد. البته وجود عنصری مانند کلسیم بر روی ماه قبلا توسط مدارگرد روسی لونا-24 که نهم آگوست سال 1976 به سمت ماه پرتاب شد به اثبات رسید. همچنین بعد از فرود انسان به ماه نمونه هایی از خاک آن به زمین آورده شد ولی عناصری مانند منگنز در آن دیده نشد. با این یافته نظریه سوم که درباره منشا ماه پیش بینی های جالبی را کرده بود طرفداران بیشتری پیدا کرد. اگر داستان به همین منوال پیش رود و وجود عناصر بیشتر مشترک در ماه و زمین روز به روز افزایش یابد به احتمال زیاد نظریه سوم به عنوان واقعیتی انکار ناپذیر در مورد منشا ماه مطرح خواهد شد.
             

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/04/29 و ساعت 11 PM |


 
با انجام نظر سنجی یکی از سایتهای نجومی(Space.com)بین بعضی از اعضاء اصلی انجمن بین المللی نجوم معلوم شد که تعدادی از آنها در جلسه بعدی انجمن رای به سیاره نبودن پلوتو و زنا خواهند داد.

چندی پیش با کشف جرمی در کمربند کوویی پر جنگ و دعوای داغی میان اخترشناسان مبنی بر اینکه آیاباید آن را سیاره دهم منظومه شمسی خواند پیش آمد. جریان وقتی جالبتر شد که با تحقیقات بیشتر معلوم شد که این جرم تقریبا اندازه پلوتو است و حتی چندی بعد قمری نیز برای آن کشف شد. حال اگر پذیرفته می شد که این جرم سیاره دهم باشد از این پس اگر هر جرم دیگری در این کمربند بزرگ کشف می شد باید آن را جزء منظومه شمسی می دانستیم اما اگر این جرم را جزء منظومه خود نمی دانستیم پلوتو سیاره ای که از مدت کشف آن بیش از 75 سال می گذشت و 1400 مایل( تقریبا نیمی از ماه خودمان)

داشت هم چون عضو این کمربند بود از لیست سیارات حذف می شد. بنابراین نیاز بود تا کلمه " سیاره " به طور کلی تعریف شود تا همه دعواها خاتمه یابد. در چنین مواقع بحرانی انجام این نوع کارها بر عهده " انجمن بین المللی اخترشناسان " گذاشته می شود. طبق برنامه های این انجمن قرار است که در جلسه بعدی که شهریورماه برگزار می شود تکلیف این موضوع معلوم شود. تا کنون برای زنا یک قمر به نام " گابریل " و برای پلوتو سه قمر به نامهای "نیکس" و "هیدرا" و "چارون" کشف شده است. طبق صحبتهای انجام شده و نظرسنجی که یکی از سایتهای نجومی معتبر بین اعضاء این انجمن برگزار کرد اکثر این منجمان حرفه ای گفتند که رای به سیاره نبودن پلوتو و زنا( سیاره دهم ) در جلسه آتی انجمن خواهند داد. اما تا این گردهمائی برگزار نشود هیچ چیز معلوم نیست. جالب اینجاست که با نظرات ارائه شده در مورد سیاره بودن یا نبودن پلوتو و زنا که انجمن انجام داده یک پیشنهاد بیش از همه مورد استقبال اعضاء قرار گرفته و آن این است که پلوتو را به خاطر سابقه زیادی که از کشف آن می گذرد به عنوان یک پیش سیاره یا "سیاره ساده" که امکان هیچ حیاتی در آن نیست شناخته می شود و زنا این جرم جنجالی از لیست سیارات حذف می شود و بنابراین هر نوع جرمی حتی اگر بزرگتر از پلوتو و زنا هم از این پس کشف شود دیگر جزء سیارات شناخته نمی شود. اعضاء این انجمن علاوه بر دادن رای به این پیشنهاد به تعریف کلمه " سیاره " در جلسه بعدی خود که هفته آینده برگزار می شود خواهند پرداخت.

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/04/26 و ساعت 7 PM |
  
شکوه آفرينش در 4500 سال نوري از ما. تنها چيزي که براي لذت بردن از آن نياز است يک جفت چشم بينا و تلسکوپي کوچک که به سوي صورت فلکي تکشاخ نشانه رفته است. همين و بس. نام ديگر آن ان.جي.سي 2244. آثار بعضي از عناصر در اين نما به زيبائي ديده مي شود مثل : سولفور( قرمز تيره ) و هيدروزن( سبز ) و اکسيزن( آبي ). در اين فصل اصلا به دنبال آن نباشيد چون در 20 درجه اي خورشيد قرار گرفته است. بايد تا زمستان صبر کنيد. اما همين تصوير آنقدر زيباست که مي تواند خاطره يک شب خوش رصدي را به ارمغان آورد. به راستي که مشاهده و درک قدرت خداوند پاياني ندارد.    
+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/04/22 و ساعت 4 PM |
 

   M3 نام خوشه ایست از نوع خوشه های کروی که توسط Charles Messier در سوم می ۱۷۶۴ کشف شد.M3 یکی از برجسته ترین وبهترین خوشه های کروی است و تخمین زده شده دارای نیم میلیون ستاره است و از لحاظ داشتن ستاره هایی که درخشندگیشان در تغییر است , مشهور است. فاصله آن تا زمین ۳۳۹۰۰ سال نوری است و بهترین زمان برای مشاهده آن اردیبهشت است.

+ نوشته شده توسط مهتاب در 86/04/10 و ساعت 2 PM |
<-BlogCustomHtml->
2
<--!http://designmoderngraphic.ir-->
border="0" ALT="Google" align="absmiddle">